Ja ku jemi brenda Shpellës. Pikërisht këtu natyra ka ngritur — ose më mirë të themi, ka gdhendur — tempullin e saj fisnik. Ndjesia që përjetohet është ajo e të qenit brenda një hapësire të paprekshme, që kërkon dhe meriton respektin që u kushtohet vendeve të shenjta të çdo lloji. Si vizitorë, hyjmë me kujdes, duke u lënë të udhëhiqemi nga mrekullia: mund të bëjmë ndonjë fotografi, por tregojmë kujdesin maksimal për të mos prekur atë që natyra ka krijuar me durim gjatë mijëvjeçarëve.
Fenomeni që qëndron në themel të krijimit të saj është karsti, pra erozioni i shkaktuar nga uji i ëmbël i shiut, i cili ka gërryer ngadalë dhe pandalshëm shkëmbinjtë gëlqerorë të kepit të Capo Caccia-s. Thuajse sikur të donte të vuloste përfundimisht shenjtërinë e këtij vendi, koha ka ngritur pikërisht në platformën e hyrjes një kolonë stalagmiti rreth dy metra të lartë, në majën e së cilës, me formë të harkuar, grumbullohet pikë pas pike ujë i ëmbël. Ne e quajmë Ujëbekuesja dhe, përveçse është një lloj monumenti i shenjtë, ajo përfaqëson edhe një burim të çmuar uji për zogjtë që popullojnë Zonën e Mbrojtur Detare. Fatkeqësisht, me kalimin e kohës, Shpella nuk ka marrë gjithmonë nga njeriu respektin që meritonte.
Duke ngritur sytë dhe duke parë përreth, do të vësh re disa nga dëmtimet e shkaktuara në të kaluarën mbi shumë stalaktite dhe stalagmite: për këtë arsye zona që po kalojmë quhet Salla e Rrënojave. Të kuptosh se kush ishin përgjegjësit nuk është e lehtë, por shumë burime historike dëshmojnë akte të tilla që prej shekullit XIX. Ka nga ata që flasin madje për të shtëna topash nga një kapiten anglez, të tjerë për lakminë e një komandanti të fregatave mbretërore sardë, dhe të tjerë për një zëvendëskonsull francez, i cili, në përpjekje për të fituar simpatinë e mbretëreshës Marie Antoinette, i dhuroi asaj disa fragmente të këtyre thesareve.
Cilado qofshin arsyet dhe përgjegjësit, Salla e Rrënojave mbetet një dëshmi e budallallëkut dhe lakmisë njerëzore, që nuk mund të mos na bëjë të reflektojmë: një plagë e shkaktuar këtij botë që nuk do të shërohet më kurrë.
A e ke idenë sa kohë duhet që të formohen stalaktitet dhe stalagmitet që po admiron? Për këtë do të flasim në ndalesën e ardhshme: Salla e Organos.